wtorek, 15 grudnia 2020

Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa

 „Książki są jak towarzystwo, które sobie człowiek dobiera”

                                                                    Monteskiusz

                                                                                                                       


    W naszej szkole w ramach Narodowego Programu Rozwoju Czytelnictwa pojawiło się wiele nowych pozycji, które zaciekawią każdego ucznia. Książki są również dostosowane dla dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. 

Książki zakupione dzięki Narodowemu Programowi Rozwoju Czytelnictwa

CZYTANIE... 

  • Czytanie, obok liczenia i pisania, to jedna z najważniejszych umiejętności, jaką zdobywa  dziecko - stanowi jeden z zasadniczych warunków powodzenia ucznia w szkole oraz jest podstawą do pracy samokształceniowej prowadzonej przez całe życie. 
  • Jeżeli od najmłodszych lat uda nam się ukształtować pozytywny stosunek do czytania,  będzie on procentował w całym późniejszym życiu dziecka. 
  • Biegłość w czytaniu czyni dziecko zdolnym do dalszego kształcenia. Kłopoty dzieci z  nauką wynikają z braku umiejętności czytania ze zrozumieniem. Zadaniem zarówno  domu, jak i szkoły jest wytworzenie silnej motywacji do czytania, sprawienie, aby  czytanie było zajęciem atrakcyjnym, aby książka zaspokajała różnorodne pragnienia i  potrzeby dziecka­ emocjonalne i intelektualne.

Poniżej kilka zalet dlaczego warto czytać 

Zalety czytania dzieciom w wieku wczesnoszkolnym  

  • Wspólne czytania ułatwia poznanie nowej rzeczywistości, jaką jest edukacja  szkolna. 
  •  Książki pozwalają rozwijać hobby, zainteresowania  i zaspokoić ciekawość dziecka  w każdej dziedzinie. 
  • Czytanie ułatwia przyswajanie wiedzy i zapamiętywanie. 
  • Wzbogaca słownictwo, rozwija umiejętność swobodnego wypowiadania się  i  myślenia. 
  • Wspólne czytanie wzmacnia relacje rodzica z dzieckiem, rodzicowi pomaga  zrozumieć emocjonalny i społeczny rozwój swojego dziecka. 
  • Czytanie rozwija osobowość i poczucie własnej wartości. 
  • Dzięki historiom książkowym i ich bohaterom dziecko uczy się rozumienia własnej  osoby i oceniania swojego zachowania z moralnego punktu widzenia.

Zalety czytania książek przez młodzież: 

  • Książka pomaga rozwijać język i słownictwo, uczy wyrażać myśli i rozumieć innych. 
  • Książka rozwija myślenie, dostarcza pojęć myślowych i nowych idei, rozszerza naszą świadomość i nasz  świat. 
  • Książka pobudza fantazję, uczy budować obrazy w wyobraźni. 
  • Książka dostarcza wiedzy o innych krajach i kulturach, o przyrodzie, technice, historii, o tym wszystkim, o  czym chcielibyśmy dowiedzieć się czegoś więcej. 
  • Książka rozwija uczucia i zdolność do empatii, wyrabia umiejętność wczucia się w czyjąś sytuację. 
  • Książka dodaje sił i zapału, dostarcza rozrywki i emocji, może rozśmieszyć lub zasmucić, może pocieszyć i  wskazać nowe możliwości. 
  • Książka może stawiać pytania, które angażują i pobudzają do dalszych przemyśleń. 
  • Książka uczy etyki, skłania do namysłu nad tym, co słuszne, a co nie, co dobre, a co     złe.
  • Książka pomaga nam zrozumieć siebie, odkryć, że są inni, którzy myślą jak my,        że mamy prawo do swoich odczuć i reakcji, umacnia  poczucie własnej wartości.

Źródło: SP1 prezentacja.pdf (sp1konskie.pl) (dost. 15.12.2020r.)

czwartek, 3 grudnia 2020

3 grudnia Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych

 


Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych został ustanowiony w 1992 roku przez Zgromadzenie Ogólne Narodów Zjednoczonych na zakończenie Dekady Osób Niepełnosprawnych (1983 – 1992). Ustanawiając Międzynarodowy Dzień Osób Niepełnosprawnych ONZ chciała zwrócić uwagę na problemy tej grupy społecznej i podkreślić konieczność działań na rzecz integracji osób niepełnosprawnych z resztą społeczeństwa, wyrównywania szans i przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu tych osób.



środa, 18 listopada 2020

ZADBAJ O DZIECIĘCY MÓZG! -kampania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.

    Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę rozpoczęła kampanię „Zadbaj o dziecięcy mózg”, której celem jest zwrócenie uwagi rodziców na potrzebę zachowania równowagi w korzystaniu z urządzeń ekranowych przez dzieci oraz uważnego towarzyszenia dziecku i spędzania z nim czasu bez zbędnych rozpraszaczy w postaci ekranów.

    Fundacja proponuje rodzicom wprowadzenie do codziennego życia tzw. Domowych Zasad Ekranowych, czyli zbioru reguł dotyczących sposobów i czasu korzystania z ekranów. Zasady pomagają zadbać o prawidłowy rozwój mózgu dziecka, uczą uważności i równowagi między aktywnościami online i offline oraz mogą pozytywnie wpłynąć na relacje rodzinne.


    Urządzenia ekranowe używane świadomie i z umiarem mogą stanowić atrakcyjny element życia dzieci i młodzieży oraz życia rodzinnego. Jednak nadmiar ekranów może mieć negatywny wpływ na rozwój i zdrowie dzieci oraz na relacje rodzinne. Dlatego ważne, żebyśmy kontrolowali korzystanie z ekranów w domu. Pomogą w tym Domowe Zasady Ekranowe
  1. Ograniczaj mi czas przed ekranem
  2. Nie pozwalaj mi patrzeć w ekran przed snem
  3. Nie korzystajmy z ekranów przy jedzeniu
  4. Odkładajmy wszystkie ekrany w jedno miejsce
  5. Spędzajmy razem czas aktywnie
  6. Bawmy się razem bez ekranów
  7. Ograniczaj mi czas przed ekranem w podróży
  8. Zabieraj na noc ekrany z mojej sypialni
Jak wprowadzić te domowe zasady? Zapraszam na stronę kampanii
https://www.domowezasadyekranowe.fdds.pl/
źródło:
https://www.domowezasadyekranowe.fdds.pl/ (18.11.2020)
https://www.youtube.com/watch?v=reBzTX6UO5E (18.11.2020)

wtorek, 17 listopada 2020

Cyberprzemoc

    Definicja Cyberprzemoc to rodzaj przemocy przez Internet. Prześladowca straszy, poniża, obraża ofiarę poprzez komentarze w mediach społecznościowych, czy robienie jej zdjęć lub kręcenie filmów bez jej zgody. Następnie materiały umieszcza na ogólnodostępnych witrynach odwiedzanych przez wiele osób. Napastnicy często prześladują i utrudniają życie swoim ofiarom również wysyłając im obraźliwe SMS-y lub e-maile. Podobnie jak przemoc fizyczna, cyberprzemoc ma wzbudzić poczucie zagrożenia

Cyberprzemoc to takie zachowania jak: 
  • ośmieszanie, obrażanie, straszenie, nękanie czy też poniżanie kogoś za pomocą Internetu albo telefonu komórkowego,
  • podszywanie się pod kogoś w portalach społecznościowych, na blogach, wiadomościach e-mail lub komunikatorach,
  • włamanie się na czyjeś konto (np. pocztowe, w portalu społecznościowym, konto komunikatora),
  • publikowanie oraz rozsyłanie filmów, zdjęć albo informacji, które kogoś ośmieszają,
  • tworzenie obrażających kogoś stron internetowych lub blogów,
  • pisanie obraźliwych komentarzy na forach, blogach, portalach społecznościowych.

Dlaczego się na to pozwala?

Najczęściej sprawców jest więcej, a ich działania wymierzone są w słabszą jednostkę i wynikają z poczucia anonimowości lub bezkarności. Nie jest to jednak prawdą. Praktycznie każdą osobę i ślad po niej w Internecie można namierzyć.

W Polsce obowiązuje art.190a Kodeksu Karnego: „Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej. Jeżeli następstwem czynu jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”[1].

Nie bez powodu w KK znajduje się punkt o targnięciu się na życie. Bardzo często zdarza się, że osoba, która doświadczyła cyberprzemocy ma myśli samobójcze i niestety najczęściej są to dzieci. Ze względu na swój wiek, nie potrafią samodzielnie przeciwstawić się oprawcy. Nie znają też metod ochrony, dlatego to po stronie opiekuna leży zabezpieczenie komputerów i telefonów dziecka.




Źródło:

[1] Dz.U.2016.0.1137 t.j. – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

https://116111.pl/problemy/czym-jest-cyberprzemoc,aid,53 (17.11.2020)

https://bitdefender.pl/abc-cyberbezpieczenstwa-c-jak-cyber-przemoc/ (17.11.2020)

https://www.youtube.com/watch?v=O-sNraUUCm8 (17.11.2020)

czwartek, 1 października 2020

 
 
 

Międzynarodowy Dzień bez Przemocy (ang. International Day of Non-Violence)  ustanowiony został przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 15 czerwca 2016 r., zainspirowanej poglądami propagatora pacyfizmu Mahatmy Gandhiego. Święto obchodzone jest corocznie 2 października, dzień ten jest dniem urodzin Mahatmy Gandhiego (2 października 1869 r.)

„Jesteście moją ostatnią deską ratunku. Jestem w szkole bity i przezywany. Powiedziałem rodzicom, że muszę zmienić szkołę, ale podobno to jest niemożliwe. Codziennie specjalnie spóźniam się do szkoły, bo boję się, że dostanę od chłopaków ze starszej klasy jeszcze przed lekcjami. Wszyscy się ich boją. Muszę też oddawać im pieniądze, ostatnio zniszczyli mi telefon". Chłopak, 12 lat

Źródło: „Dzieci się liczą 2017” - raport o zagrożeniach bezpieczeństwa i rozwoju dzieci w Polsce
– Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

Agresja to pojęcie najbardziej ogólne, określające świadome podejmowanie wrogich działań mających na celu wyrządzenie komuś szkody (Aronson, Wilson, Akert, 2006).

Przemoc to termin nieco węższy. Do przemocy dochodzi wtedy, gdy agresor wykorzystuje swoją przewagę nad ofiarą. Może być ona liczebna, fizyczna, psychiczna lub o charakterze formalnym (Komendant-Brodowska, 2014). Z kolei termin bullying oznacza znęcanie się, dręczenie, nękanie, gnębienie czy prześladowanie. Mówimy o nim wtedy, kiedy  działanie ma na celu wyrządzenie przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców nierównowaga sił ( Olweus, 2003).

źródło: Dzieci się liczą. Raport o zagrożeniach bezpieczeństwa i rozwoju dzieci w Polsce
- Fundacja dajemy Dzieciom Siłę

Relacja między pojęciami: agresja, przemoc oraz bullying ma charakter hierarchiczny (Pyżalski, 2012)


 

Przemoc – wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku przyzwolenia tej osoby na taki wpływ, przy czym wyróżnia się dwa zjawiska: przemoc fizyczną i przemoc psychiczną. Według WHO, o uznaniu danego przypadku użycia siły lub władzy, lub groźby takiego użycia, za przemoc, decyduje negatywny cel i wysokie prawdopodobieństwo negatywnych skutków takiego działania.

Psychologia wyróżnia cztery rodzaje przemocy: psychiczną, fizyczną, ekonomiczną i seksualną. Każda z nich może występować samodzielnie (sprawca może poprzestać tylko na krzywdzących słowach, ale nigdy nie uderzyć) albo się przenikać. Kolejnym wariantem jest eskalacja – brak ostrego sprzeciwu ze strony ofiary prowadzi do pogłębiania się zachowań przemocowych. Jeśli osoba wobec której stosowana jest przemoc nie zbuntuje się lub nie odejdzie po incydencie, sprawca będzie rozszerzał granice tego, co mu wolno i przejdzie od słów do czynów. Zachowania przemocowe, które mogą się swobodnie rozwijać, szybko stają się normą zarówno dla sprawcy, jak i dla pokrzywdzonych. A im dłużej to trwa, tym trudniej jest odejść...

Przemoc fizyczna to wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku jej przyzwolenia przy użyciu siły fizycznej. Typowymi środkami przemocy fizycznej jest szarpanie, popychanie, uderzanie, szturchanie, kopanie itp.

Przemoc psychiczna to wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku jej przyzwolenia przy użyciu środków komunikacji interpersonalnej. Typowymi środkami przemocy psychicznej są groźba, krzyczenie na kogoś, obelga, straszenie (np. użyciem przemocy fizycznej) i molestowanie psychiczne.

Przemoc ekonomiczna - naruszenie własności. Przemoc ekonomiczna wiąże się celowym niszczeniem czyjejś własności, pozbawianiem środków lub stwarzaniem warunków, w których nie są zaspokajane niezbędne dla przeżycia potrzeby.

Przemoc seksualna - naruszenie intymności. Przemoc seksualna polega na zmuszaniu osoby do aktywności seksualnej wbrew jej woli, kontynuowaniu aktywności seksualnej, gdy osoba nie jest w pełni świadoma, bez pytania jej o zgodę lub gdy na skutek zaistniałych warunków obawia się odmówić. Przymus może polegać na bezpośrednim użyciu siły lub emocjonalnym szantażu.

 

Źródło: https://www.policja.pl/pol/kreci-mnie-bezpieczenst-1/31579,Miedzynarodowy-Dzien-Bez-Przemocy.html

wtorek, 29 września 2020


    Czytanie książek jest bardzo ważnym elementem rozwoju każdego dziecka. Książka zaspokaja różne potrzebny emocjonalne i intelektualne. Dlatego bardzo ważne jest czytanie od najmłodszych lat, najpierw przez rodzica, a później samodzielnie przez dziecko i młodzież.
    Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania został ustanowiony z inicjatywy Polskiej Izby Książki w 2001 roku. Data 29 września odnosi się do urodzin Janiny Porazińskiej, autorki książek dla dzieci i młodzieży.

JAK CZYTANIE KSIĄŻEK WPŁYWA NA ROZWÓJ DZIECKA?

• Czytanie książek pobudza i rozwija wyobraźnię dziecka.

• Sprawia, że dziecko jest bardziej kreatywne, dzięki czemu jest bardziej otwarte na różnego rodzaju procesy twórcze.

• Regularne czytanie powoduje, że dziecko poznaje i uczy się nowych słów.

• Dziecko czytając książki popełnia mniej błędów stylistycznych oraz ortograficznych.

• Już dwudziestominutowe czytanie książki wywiera duży wpływ na ćwiczenie koncentracji i pamięci u dziecka.

• Dzięki czytaniu książek, a co za tym idzie, poznawaniu losów bohaterów dziecko jest w stanie lepiej zrozumieć ludzkie emocje.

• Wspólne czytanie książki z dzieckiem wzmacnia i zacieśnia więzi.

• Systematyczne czytanie dziecku przyczynia się do rozwoju myślenia przyczynowo-skutkowego, które jest niezbędne w przypadku przewidywania następstw konkretnych zdarzeń (np. jeżeli padał deszcze, to trawa będzie mokra).

• Czytanie wywiera także duży wpływ na kształtowanie się myślenia analitycznego, które jest istotne podczas rozwiązywania problemów.

• Odpowiednio dobrana książka może pomóc przystosować się dziecku do nowych sytuacji i wspomóc m.in. proces adaptacyjny w przedszkolu lub przygotować dziecko do pojawienia się rodzeństwa.

 

 

ROLA RODZINY W ROZBUDZANIU POTRZEB CZYTELNICZYCH

  • Potrzeba kontaktów z książką nie powstaje u dziecka samorzutnie. Dziecko nie odczuje jej braku , jeśli w ogóle nie będzie się z nią stykać.
  • O rozwoju i rozbudzaniu dziecka umysłu w znacznym stopniu decydują najwcześniejsze lata życia, czyli ten okres, w którym pozostaje on pod bezpośrednim  wpływem rodziny.
  • Jeśli chcemy, aby nasze dziecko czytało, musimy poświęcić mu więcej czasu i codziennie opowiadać mu baśnie, czytać bajki, opowiadania, wiersze. Dziecko musi  widzieć rodziców czytających.
  • Czytanie małym dzieciom książek to doskonała metoda wychowawcza. Główna rola przypada rodzicom, poprzez czytelniczą inicjację w domu oraz narzucenie zasady  selekcji odbioru programów telewizyjnych.
  • Jeżeli od najmłodszych lat uda nam się ukształtować pozytywny stosunek do czytania, będzie on procentował w całym późniejszym życiu dziecka. Czytanie jest dziś ważniejsze niż było kiedykolwiek w przeszłości
  • Świat jest coraz bardziej skomplikowany, lawinowo przyrasta ilość  informacji, rozwój wiedzy i rynku pracy następują coraz szybciej – ludzie, którzy nie czytają, nie nadążą za tymi zmianami i zostaną zepchnięci na margines współczesnego życia
  • Żyjemy w cywilizacji telewizyjnej; badania naukowe wykazują: szkodliwość zdrowotną  nadmiernego oglądania telewizji przez dzieci, telewizja nie rozwija u dzieci myślenia i  skraca ich przedział uwagi, wiele programów wywołuje lęki i niepokój oraz znieczula na przemoc.
  • Codzienne głośne czytanie jest szczepionką przeciwko wielu niepożądanym wpływom i zachowaniom dla umysłu i psychiki dziecka ze strony współczesnej cywilizacji. 
     Jak widać czytanie książek dzieciom niesie ze sobą wiele korzyści rozwojowych poczynając od wpływu na rozwój mowy, poprzez rozwój emocjonalny, intelektualny oraz społeczny, a kończąc na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych i pamięci.
 
    Dlatego czytajmy swoim pociechom każdego dnia 30 min, to tak niewiele, a może pomóc w rozwoju naszych pociech.  

Źródło: https://uwazniej.pl/jak-czytanie-ksiazek-wplywa-na-rozwoj-dziecka/ [29.09.2020], http://www.zspstaralubianka.pl/wplyw-czytania-na-rozwoj-dzieci-i-mlodziezy/ [29.09.2020]