środa, 18 listopada 2020

ZADBAJ O DZIECIĘCY MÓZG! -kampania Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę.

    Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę rozpoczęła kampanię „Zadbaj o dziecięcy mózg”, której celem jest zwrócenie uwagi rodziców na potrzebę zachowania równowagi w korzystaniu z urządzeń ekranowych przez dzieci oraz uważnego towarzyszenia dziecku i spędzania z nim czasu bez zbędnych rozpraszaczy w postaci ekranów.

    Fundacja proponuje rodzicom wprowadzenie do codziennego życia tzw. Domowych Zasad Ekranowych, czyli zbioru reguł dotyczących sposobów i czasu korzystania z ekranów. Zasady pomagają zadbać o prawidłowy rozwój mózgu dziecka, uczą uważności i równowagi między aktywnościami online i offline oraz mogą pozytywnie wpłynąć na relacje rodzinne.


    Urządzenia ekranowe używane świadomie i z umiarem mogą stanowić atrakcyjny element życia dzieci i młodzieży oraz życia rodzinnego. Jednak nadmiar ekranów może mieć negatywny wpływ na rozwój i zdrowie dzieci oraz na relacje rodzinne. Dlatego ważne, żebyśmy kontrolowali korzystanie z ekranów w domu. Pomogą w tym Domowe Zasady Ekranowe
  1. Ograniczaj mi czas przed ekranem
  2. Nie pozwalaj mi patrzeć w ekran przed snem
  3. Nie korzystajmy z ekranów przy jedzeniu
  4. Odkładajmy wszystkie ekrany w jedno miejsce
  5. Spędzajmy razem czas aktywnie
  6. Bawmy się razem bez ekranów
  7. Ograniczaj mi czas przed ekranem w podróży
  8. Zabieraj na noc ekrany z mojej sypialni
Jak wprowadzić te domowe zasady? Zapraszam na stronę kampanii
https://www.domowezasadyekranowe.fdds.pl/
źródło:
https://www.domowezasadyekranowe.fdds.pl/ (18.11.2020)
https://www.youtube.com/watch?v=reBzTX6UO5E (18.11.2020)

wtorek, 17 listopada 2020

Cyberprzemoc

    Definicja Cyberprzemoc to rodzaj przemocy przez Internet. Prześladowca straszy, poniża, obraża ofiarę poprzez komentarze w mediach społecznościowych, czy robienie jej zdjęć lub kręcenie filmów bez jej zgody. Następnie materiały umieszcza na ogólnodostępnych witrynach odwiedzanych przez wiele osób. Napastnicy często prześladują i utrudniają życie swoim ofiarom również wysyłając im obraźliwe SMS-y lub e-maile. Podobnie jak przemoc fizyczna, cyberprzemoc ma wzbudzić poczucie zagrożenia

Cyberprzemoc to takie zachowania jak: 
  • ośmieszanie, obrażanie, straszenie, nękanie czy też poniżanie kogoś za pomocą Internetu albo telefonu komórkowego,
  • podszywanie się pod kogoś w portalach społecznościowych, na blogach, wiadomościach e-mail lub komunikatorach,
  • włamanie się na czyjeś konto (np. pocztowe, w portalu społecznościowym, konto komunikatora),
  • publikowanie oraz rozsyłanie filmów, zdjęć albo informacji, które kogoś ośmieszają,
  • tworzenie obrażających kogoś stron internetowych lub blogów,
  • pisanie obraźliwych komentarzy na forach, blogach, portalach społecznościowych.

Dlaczego się na to pozwala?

Najczęściej sprawców jest więcej, a ich działania wymierzone są w słabszą jednostkę i wynikają z poczucia anonimowości lub bezkarności. Nie jest to jednak prawdą. Praktycznie każdą osobę i ślad po niej w Internecie można namierzyć.

W Polsce obowiązuje art.190a Kodeksu Karnego: „Kto przez uporczywe nękanie innej osoby lub osoby jej najbliższej wzbudza u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia lub istotnie narusza jej prywatność, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Tej samej karze podlega, kto, podszywając się pod inną osobę, wykorzystuje jej wizerunek lub inne jej dane osobowe w celu wyrządzenia jej szkody majątkowej lub osobistej. Jeżeli następstwem czynu jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10”[1].

Nie bez powodu w KK znajduje się punkt o targnięciu się na życie. Bardzo często zdarza się, że osoba, która doświadczyła cyberprzemocy ma myśli samobójcze i niestety najczęściej są to dzieci. Ze względu na swój wiek, nie potrafią samodzielnie przeciwstawić się oprawcy. Nie znają też metod ochrony, dlatego to po stronie opiekuna leży zabezpieczenie komputerów i telefonów dziecka.




Źródło:

[1] Dz.U.2016.0.1137 t.j. – Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny

https://116111.pl/problemy/czym-jest-cyberprzemoc,aid,53 (17.11.2020)

https://bitdefender.pl/abc-cyberbezpieczenstwa-c-jak-cyber-przemoc/ (17.11.2020)

https://www.youtube.com/watch?v=O-sNraUUCm8 (17.11.2020)

czwartek, 1 października 2020

 
 
 

Międzynarodowy Dzień bez Przemocy (ang. International Day of Non-Violence)  ustanowiony został przez Zgromadzenie Ogólne ONZ w dniu 15 czerwca 2016 r., zainspirowanej poglądami propagatora pacyfizmu Mahatmy Gandhiego. Święto obchodzone jest corocznie 2 października, dzień ten jest dniem urodzin Mahatmy Gandhiego (2 października 1869 r.)

„Jesteście moją ostatnią deską ratunku. Jestem w szkole bity i przezywany. Powiedziałem rodzicom, że muszę zmienić szkołę, ale podobno to jest niemożliwe. Codziennie specjalnie spóźniam się do szkoły, bo boję się, że dostanę od chłopaków ze starszej klasy jeszcze przed lekcjami. Wszyscy się ich boją. Muszę też oddawać im pieniądze, ostatnio zniszczyli mi telefon". Chłopak, 12 lat

Źródło: „Dzieci się liczą 2017” - raport o zagrożeniach bezpieczeństwa i rozwoju dzieci w Polsce
– Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę

Agresja to pojęcie najbardziej ogólne, określające świadome podejmowanie wrogich działań mających na celu wyrządzenie komuś szkody (Aronson, Wilson, Akert, 2006).

Przemoc to termin nieco węższy. Do przemocy dochodzi wtedy, gdy agresor wykorzystuje swoją przewagę nad ofiarą. Może być ona liczebna, fizyczna, psychiczna lub o charakterze formalnym (Komendant-Brodowska, 2014). Z kolei termin bullying oznacza znęcanie się, dręczenie, nękanie, gnębienie czy prześladowanie. Mówimy o nim wtedy, kiedy  działanie ma na celu wyrządzenie przykrości lub krzywdy (intencjonalność), ma charakter systematyczny (powtarzalność), a ofiara jest słabsza od sprawcy bądź grupy sprawców nierównowaga sił ( Olweus, 2003).

źródło: Dzieci się liczą. Raport o zagrożeniach bezpieczeństwa i rozwoju dzieci w Polsce
- Fundacja dajemy Dzieciom Siłę

Relacja między pojęciami: agresja, przemoc oraz bullying ma charakter hierarchiczny (Pyżalski, 2012)


 

Przemoc – wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku przyzwolenia tej osoby na taki wpływ, przy czym wyróżnia się dwa zjawiska: przemoc fizyczną i przemoc psychiczną. Według WHO, o uznaniu danego przypadku użycia siły lub władzy, lub groźby takiego użycia, za przemoc, decyduje negatywny cel i wysokie prawdopodobieństwo negatywnych skutków takiego działania.

Psychologia wyróżnia cztery rodzaje przemocy: psychiczną, fizyczną, ekonomiczną i seksualną. Każda z nich może występować samodzielnie (sprawca może poprzestać tylko na krzywdzących słowach, ale nigdy nie uderzyć) albo się przenikać. Kolejnym wariantem jest eskalacja – brak ostrego sprzeciwu ze strony ofiary prowadzi do pogłębiania się zachowań przemocowych. Jeśli osoba wobec której stosowana jest przemoc nie zbuntuje się lub nie odejdzie po incydencie, sprawca będzie rozszerzał granice tego, co mu wolno i przejdzie od słów do czynów. Zachowania przemocowe, które mogą się swobodnie rozwijać, szybko stają się normą zarówno dla sprawcy, jak i dla pokrzywdzonych. A im dłużej to trwa, tym trudniej jest odejść...

Przemoc fizyczna to wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku jej przyzwolenia przy użyciu siły fizycznej. Typowymi środkami przemocy fizycznej jest szarpanie, popychanie, uderzanie, szturchanie, kopanie itp.

Przemoc psychiczna to wywieranie wpływu na proces myślowy, zachowanie lub stan fizyczny osoby pomimo braku jej przyzwolenia przy użyciu środków komunikacji interpersonalnej. Typowymi środkami przemocy psychicznej są groźba, krzyczenie na kogoś, obelga, straszenie (np. użyciem przemocy fizycznej) i molestowanie psychiczne.

Przemoc ekonomiczna - naruszenie własności. Przemoc ekonomiczna wiąże się celowym niszczeniem czyjejś własności, pozbawianiem środków lub stwarzaniem warunków, w których nie są zaspokajane niezbędne dla przeżycia potrzeby.

Przemoc seksualna - naruszenie intymności. Przemoc seksualna polega na zmuszaniu osoby do aktywności seksualnej wbrew jej woli, kontynuowaniu aktywności seksualnej, gdy osoba nie jest w pełni świadoma, bez pytania jej o zgodę lub gdy na skutek zaistniałych warunków obawia się odmówić. Przymus może polegać na bezpośrednim użyciu siły lub emocjonalnym szantażu.

 

Źródło: https://www.policja.pl/pol/kreci-mnie-bezpieczenst-1/31579,Miedzynarodowy-Dzien-Bez-Przemocy.html

wtorek, 29 września 2020


    Czytanie książek jest bardzo ważnym elementem rozwoju każdego dziecka. Książka zaspokaja różne potrzebny emocjonalne i intelektualne. Dlatego bardzo ważne jest czytanie od najmłodszych lat, najpierw przez rodzica, a później samodzielnie przez dziecko i młodzież.
    Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania został ustanowiony z inicjatywy Polskiej Izby Książki w 2001 roku. Data 29 września odnosi się do urodzin Janiny Porazińskiej, autorki książek dla dzieci i młodzieży.

JAK CZYTANIE KSIĄŻEK WPŁYWA NA ROZWÓJ DZIECKA?

• Czytanie książek pobudza i rozwija wyobraźnię dziecka.

• Sprawia, że dziecko jest bardziej kreatywne, dzięki czemu jest bardziej otwarte na różnego rodzaju procesy twórcze.

• Regularne czytanie powoduje, że dziecko poznaje i uczy się nowych słów.

• Dziecko czytając książki popełnia mniej błędów stylistycznych oraz ortograficznych.

• Już dwudziestominutowe czytanie książki wywiera duży wpływ na ćwiczenie koncentracji i pamięci u dziecka.

• Dzięki czytaniu książek, a co za tym idzie, poznawaniu losów bohaterów dziecko jest w stanie lepiej zrozumieć ludzkie emocje.

• Wspólne czytanie książki z dzieckiem wzmacnia i zacieśnia więzi.

• Systematyczne czytanie dziecku przyczynia się do rozwoju myślenia przyczynowo-skutkowego, które jest niezbędne w przypadku przewidywania następstw konkretnych zdarzeń (np. jeżeli padał deszcze, to trawa będzie mokra).

• Czytanie wywiera także duży wpływ na kształtowanie się myślenia analitycznego, które jest istotne podczas rozwiązywania problemów.

• Odpowiednio dobrana książka może pomóc przystosować się dziecku do nowych sytuacji i wspomóc m.in. proces adaptacyjny w przedszkolu lub przygotować dziecko do pojawienia się rodzeństwa.

 

 

ROLA RODZINY W ROZBUDZANIU POTRZEB CZYTELNICZYCH

  • Potrzeba kontaktów z książką nie powstaje u dziecka samorzutnie. Dziecko nie odczuje jej braku , jeśli w ogóle nie będzie się z nią stykać.
  • O rozwoju i rozbudzaniu dziecka umysłu w znacznym stopniu decydują najwcześniejsze lata życia, czyli ten okres, w którym pozostaje on pod bezpośrednim  wpływem rodziny.
  • Jeśli chcemy, aby nasze dziecko czytało, musimy poświęcić mu więcej czasu i codziennie opowiadać mu baśnie, czytać bajki, opowiadania, wiersze. Dziecko musi  widzieć rodziców czytających.
  • Czytanie małym dzieciom książek to doskonała metoda wychowawcza. Główna rola przypada rodzicom, poprzez czytelniczą inicjację w domu oraz narzucenie zasady  selekcji odbioru programów telewizyjnych.
  • Jeżeli od najmłodszych lat uda nam się ukształtować pozytywny stosunek do czytania, będzie on procentował w całym późniejszym życiu dziecka. Czytanie jest dziś ważniejsze niż było kiedykolwiek w przeszłości
  • Świat jest coraz bardziej skomplikowany, lawinowo przyrasta ilość  informacji, rozwój wiedzy i rynku pracy następują coraz szybciej – ludzie, którzy nie czytają, nie nadążą za tymi zmianami i zostaną zepchnięci na margines współczesnego życia
  • Żyjemy w cywilizacji telewizyjnej; badania naukowe wykazują: szkodliwość zdrowotną  nadmiernego oglądania telewizji przez dzieci, telewizja nie rozwija u dzieci myślenia i  skraca ich przedział uwagi, wiele programów wywołuje lęki i niepokój oraz znieczula na przemoc.
  • Codzienne głośne czytanie jest szczepionką przeciwko wielu niepożądanym wpływom i zachowaniom dla umysłu i psychiki dziecka ze strony współczesnej cywilizacji. 
     Jak widać czytanie książek dzieciom niesie ze sobą wiele korzyści rozwojowych poczynając od wpływu na rozwój mowy, poprzez rozwój emocjonalny, intelektualny oraz społeczny, a kończąc na rozwijaniu umiejętności komunikacyjnych i pamięci.
 
    Dlatego czytajmy swoim pociechom każdego dnia 30 min, to tak niewiele, a może pomóc w rozwoju naszych pociech.  

Źródło: https://uwazniej.pl/jak-czytanie-ksiazek-wplywa-na-rozwoj-dziecka/ [29.09.2020], http://www.zspstaralubianka.pl/wplyw-czytania-na-rozwoj-dzieci-i-mlodziezy/ [29.09.2020]




czwartek, 17 września 2020

 



    Na pomysł nadawania Orderu wpadła w 1968 redakcja „Kuriera Polskiego” którego redaktorem naczelnym był Cezary Leżeński. Inspiracją był wywiad z Wandą Chotomską z okazji 5-lecia dobranocki dla dzieci Jacek i Agatka. Pisarka opowiedziała w nim o chłopcu ze szpitala rehabilitacyjnego w Konstancinie pod Warszawą, który chciał nadać medal lekarzowi, który się nim opiekował. Dziennikarze uznali, że dzieci mogą nagradzać dobrą pracę dorosłych, dlatego ogłoszono ogólnopolski konkurs na projekt odznaczenia. Na adres Telewizji Polskiej i do redakcji "Kuriera Polskiego" dzieci nadesłały 44 tysiące prac. Jury od przewodnictwem Szymona Kobylińskiego wybrało projekt Ewy Chrobak. Order z nr 1 w lutym 1969 roku otrzymał lekarz z Poznania Wiktor Dega. 


 

W 1979 (ogłoszonym przez ONZ Międzynarodowym Rokiem Dziecka) po wystąpieniu kanclerza Cezarego Leżeńskiego przed Zgromadzeniem Ogólnym Sekretarz Generalny ONZ Kurt Waldheim nadał Orderowi Uśmiechu rangę międzynarodową. Od tej pory Kapituła Orderu Uśmiechu stała się międzynarodowa. Jej pierwsze spotkanie odbyło się w maju 1980 roku. W 1990 roku po zmianie właściciela "Kuriera Polskiego" Kapituła została zawieszona, dlatego w 1992 roku zostało zarejestrowane niezależne Stowarzyszenie Kapituła Orderu Uśmiechu. 


 

1-2 czerwca 1996 roku zwołano w Rabce Pierwszy Światowy Zlot Kawalerów Orderu Uśmiechu, podczas którego otwarto Muzeum Orderu Uśmiechu, które obecnie znajduje się na terenie Rodzinnego Parku Rozrywki „Rabkoland”, a miastu nadano status „Miasta Dzieci Świata”. II Zlot odbył się ponownie w Rabce rok później, w 1997 roku. 


 

W 2003 Międzynarodowa Kapituła Orderu Uśmiechu odbyła pierwsze w historii swoje posiedzenie poza Warszawą, miało to miejsce w Świdnicy, gdzie powstało pod jej patronatem Europejskie Centrum Przyjaźni Dziecięcej. Nadano wówczas miastu Świdnica tytuł „Stolicy Dziecięcych Marzeń” i ogłoszono 21 września Światowym Dniem Orderu Uśmiechu. 

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Order_U%C5%9Bmiechu [17.09.2020] , https://www.youtube.com/watch?v=H6aLXyjnnXI [17.09.2020], https://www.youtube.com/watch?v=ScDWBlZaUMo [17.09.2020]

 

niedziela, 6 września 2020

 Bezpieczny powrót do szkoły

Powoli kończy się lato, wakacje i trzeba wrócić do szkoły. W tym roku (2020/2021) wygląda to nieco inaczej. Ze względu na zaistniałą sytuację epidemiologiczną musimy dostosować się do nowych, czasem trudniejszych zasad. Przed Wami, drodzy rodzice i uczniowie, wskazówki jak bezpiecznie powrócić, na nowo, do szkoły. 




 




środa, 24 czerwca 2020

Bezpieczne Wakacje



Kochani rok szkolny dobiega końca. Jak wiecie sami nie był to łatwy rok, szczególnie druga połowa. Przed Wami wakacje, czas odpoczynku, chwil zapomnienia, zabawy i radości. Bardzo proszę, żebyście nie zapominali o swoim bezpieczeństwie i bezpieczeństwie innych. Poniżej kilka wskazówek jak spędzić bezpiecznie wakacje. Do zobaczenia w nowym roku szkolnym!

Nad morzem

Morze to potężny żywioł, z którym trzeba się liczyć. Pamiętajmy zatem o kilku istotnych regułach:
  • Kąpmy się tylko w miejscach dozwolonych i pod opieką dorosłych. Jeśli miejsca strzeże ratownik – zawsze stosujmy się do jego poleceń.
  • Miejsce na kąpiel musi być bezpieczne. Dlatego nie wolno się kąpać przy śluzach, mostach, budowlach wodnych, portach, zaporach, a także w brudnej wodzie i tam, gdzie są silne wiry i prądy.
  • Nigdy nie kąpmy się w rwących rzekach, bo wystarczy poślizgnąć się na kamieniu, żeby porwał nas nurt.Idąc na plażę, nie zapominajmy o kremie z filtrem UV. Ciało nasmarujmy już około 20–30 minut przed wyjściem na słońce, czynność tę powtarzając co 2–3 godziny i po każdym wyjściu z wody.
  • Chcąc uchronić się przed udarem, między godziną 11 a 16 ukryjmy się w cieniu.
  • Nie zapominajmy o okularach przeciwsłonecznych i lekkim nakryciu głowy. 
  • Pamiętajmy, by zabrać ze sobą wodę oraz coś do jedzenia. 
  • Nie wchodźmy do morza podczas burzy, deszczu lub mgły.
  • Jeśli długo przebywaliśmy na słońcu – poczekajmy chwilę w cieniu, zanim wejdziemy do wody. Pozwoli nam to uniknąć szoku termicznego.
  • Nie pływajmy w pobliżu wodorostów. Zwracajmy uwagę na dno i ukształtowanie zbiornika.
  • Pływajmy wyłącznie w obszarze wyznaczonym przez boje.
  • Skoki do wody wydają się świetną rozrywką, ale przy odrobinie pecha mogą skończyć się trwałym kalectwem. 
  • Wybierając się na kajaki, łódki czy rowery wodne, zawsze zakładajmy kapok. Pamiętajmy też, aby nie pływać wieczorem i po zmroku. To niebezpieczne i łatwo zgubić się na wodzie.

W górach

Jednym z największych zagrożeń w górach jest zmieniająca się w szybkim tempie pogoda. Przed każdą górską wycieczką dowiedzmy się, jakie są przewidywane warunki atmosferyczne!
  • Zawsze pamiętajmy o naładowanej komórce z numerem GOPR – 601 100 300.
  • Najlepiej wyruszajmy już wczesnym rankiem. 
  • Zaplanujmy trasę, uwzględniając swoje umiejętności, pogodę oraz godzinę zachodu słońca. 
  • Sprawdźmy, czy na wybranym przez nas szlaku są jakieś schroniska, szałasy, leśniczówki itp., w których można się schronić, jeśli nagle zmieni się pogoda. 
  • Przed górską wędrówką spakujmy do plecaka mapę. 
  • Zabierzmy ze sobą: zapasowe skarpetki, czapkę, koszulę lub inne okrycie z długim rękawem, pelerynę, kurtkę lub płaszcz przeciwdeszczowy.
  • Pamiętajmy o prowiancie – polecamy produkty z dużą zawartością węglowodanów, np. czekoladę lub baton energetyczny.
  • Nie zapominajmy o  okularach przeciwsłonecznych.
  • Przed wyjściem w góry poinformujmy kogoś, gdzie się wybieramy, jakim szlakiem i o jakiej porze planujemy wrócić. 
W razie nagłej zmiany pogody, szukajmy podstawowych oznaczeń szlaku turystycznego. Jest to prostokątny znak – kolorowy pasek, oznaczający kolor szlaku, pomiędzy dwoma białymi paskami. W Polsce mamy 5 kolorów szlaków: 
  • czerwony - szlak główny dla danych gór, zwykle prowadzi przez najwyższe i najciekawsze szczyty pasma;
  • niebieski – trasy dalekobieżne, warto planować nimi wyprawy, gdy nie chcemy schodzić z gór i planujemy nocować w schronisku;
  • zielony i żółty – krótkie szlaki, które zwykle krzyżują się z innymi szlakami;
  • czarny – krótkie szlaki dojściowe.

Spacer do lasu lub na łąkę

Wchodząc do lasu, poruszajmy się po wydeptanych ścieżkach. Każde miejsce wygląda podobnie, więc łatwo się zgubić, chodząc na przełaj. Jeśli dostrzeżemy dzikie zwierzę, nie zbliżajmy się do niego. Jeśli to ono idzie w naszym kierunku, zatrzymajmy się i poczekajmy lub zróbmy powoli kilka kroków do tyłu. Nie rzucajmy się do ucieczki (zwierzę może ruszyć w pościg), nie patrzmy zwierzęciu w oczy ani nie pokazujmy mu zębów (odczyta to jako przejaw agresji).
  • Nie dokarmiajmy dzikich zwierząt! To dla nich niezdrowe.
  • Stosujmy preparaty przeciw komarom, kleszczom, szerszeniom oraz osom.
  • Nie rozpalajmy ognisk w lesie i jego pobliżu.
  • Jeśli zauważymy pożar – dzwońmy po straż pożarną. Nie podchodźmy do ognia.

Wyprawa rowerowa

  • Starajmy się nie podróżować solo.
  • Zawsze jeździjmy w kasku.
  • Miejmy przy sobie apteczkę. 
  • Sygnalizujmy ręką kierunek, w którym chcemy jechać. 
  • Zwalniajmy na krętych drogach. 
  • Słuchajmy i obserwujmy, czy nie zbliża się do nas inny pojazd, czy nie nadjeżdża pociąg lub tramwaj.
Gdziekolwiek planujemy się wybrać, pamiętajmy o naładowaniu przed wyjściem telefonu lub noszeniu ze sobą przenośnej ładowarki typu power bank – tym bardziej, jeśli planujemy dłuższą wędrówkę, spacer, podróż. Dodatkowo zawsze miejmy w telefonie zapisane numery alarmowe, a także w odpowiedni sposób zapisane numery bliskich osób. Przed imieniem bliskiej osoby powinno znaleźć się słowo „ICE”. Jest to znak dla ratowników medycznych, kogo poinformować w razie wypadku.


 Źródło: https://portal.librus.pl/rodzina/artykuly/bezpieczne-wakacje-pamietaj-o-najwazniejszych-zasadach